سبد خرید شما خالی است
مشاهده محصولات
در خون یک شخص سالم حدود 6/3 تا 6 میلیون گلبول قرمز وجود دارد. اکسیژن توسط ترکیبی بنام هموگلوبین به گلبولهای قرمز حمل شده و سپس از طریق سیستم مویرگی به تمام بافتها و سلولهای بدن میرسد. در افرادی که دچار انواع کم خونی میشوند، گلبول قرمز و یا هموگلوبین به میزان کافی ساخته نمیشود. بهطور کلی سه عامل میتواند شرایط کمخونی را در بدن یک فرد ایجاد کند. این عوامل شامل موارد زیر است:
خونریزی های شدید که باعث از دست رفتن حجم زیادی از خون میشود.
فرایند همولیز که موجب تخریب سلولهای خونی میشود.
کاهش ساخت سلولهای خونی و هموگلوبین
کمخونی در مراحل خفیف با علائمی نظیر احساس خستگی و خواب آلودگی، تغییر در ضربان قلب و تنفس، سرگیجههای خفیف، سردرد، سردی دست و پاها همراه است. اما اگر کمخونی در مرحله متوسط و یا شدید باشد، علائمی مانند قاشقی شدن ناخن و بی رنگ شدن آن، افزایش تمایل به خوردن خاک، یخ و بنزین، ملتهب شدن مخاط دهان می تواند هشدار دهنده باشد.


کم خونی فقر آهن: آهن برای ساخت هموگلوبین ضروری است. زمانیکه ذخیره کافی آهن در بدن وجود نداشته باشد، هموگلوبین کاهش یافته و کم خونی بروز میکند. بهطور کلی، از دست رفتن خون (مانند عادت ماهیانه) و رژیمهای غذایی فاقد آهن کافی باعث بروز این نوع از کمخونی میشوند.


کم خونی فقر ویتامین (مگالوبلاستیک): این نوع از کم خونی به علت کمبود ویتامین B12 (اسید فولیک) ایجاد میشود. این ویتامین نقش مهمی در خون و سیستم عصبی دارد. در این نوع از کم خونی با وجود تولید مناسب گلبول قرمز، این سلولها نمیتوانند به درستی اکسیژن را در بدن نقل و انتقال دهند.
کم خونی ناشی از بیماریهای زمینه ای: برخی از بیماریها مانند بیماریهای نارسایی کلیه به خصوص در مرحله دیالیز باعث بروز کم خونی میشوند. چراکه کلیه دراین شرایط قادر به ساخت هورمونهای تولید کننده سلولهای خونی نیست. از طرفی، در فرایند دیالیز، مقدار زیادی آهن از دست میرود.


کم خونی با منشاء وراثتی: بیماریهایی مانند گلبولهای قرمز داسی شکل و تالاسمی میتوانند باعث بروز کم خونی شوند. در بیماری گلبول قرمز داسی شکل به دلیل ساختار غیرطبیعی گلبولهای قرمز، حرکت آنها در رگها مشکل شده و مسیر خون را نیز مسدود میکنند. با وجودیکه بدن این نوع از گلبولها را از بین میبرد، اما تولید سلولهای طبیعی به سرعت صورت نگرفته و فرد دچار کم خونی میشود. در بیماری تالاسمی نیز تولید هموگلوبین مختل میشود.
کم خونی آپلاستیک: این نوع از کم خونی زمانی بروز میکند که گلبول قرمز در خون کاهش یابد. در این حالت تولید گلبولهای سفید نیز تحت تاثیر قرار گرفته و در نتیجه زمینه برای بروز عفونتها و عدم انعقاد خون فراهم میشود. بیماریهای خود ایمنی، مصرف برخی از داروها، در معرض قرار گرفتن با برخی از مواد شیمیایی سمی، سرطانها و برخی از عفونتهای ویروسی میتواند سبب بروز این نوع از کمخونی شود.
استفاده از مواد غذایی غنی از آهن



در زمینه اصول تغذیه، تمام متخصصین تغذیه، بر رعایت یک رژیم متعادل تاکید میکنند. متاسفانه کسانی که خود را محدود به یکسری از رژیمهای خاص میکنند، کم خونی را در خود ایجاد خواهند کرد. از جمله این رژیمهای غذایی، رژیمهای گیاهخواری صرف است. زیرا بسیاری از منابع غنی از آهن در محصولات حیوانی وجود دارد. بنابراین افرادی که خود را به طور کامل از منابع حیوانی محروم میکنند، با فقر آهن روبرو خواهند شد. از منابع غنی از آهن میتوان به موارد زیر نام برد: گوشت قرمز، جگر، ماهی، خاویار، تخم مرغ، خشکبار و تا حدودی نیز لبنیات
استفاده از مواد غذایی غنی از ویتامین B12



کمبود ویتامین B12 نیز بیشتر در افرادی مشاهده میشود که رژیمهای گیاهخواری صرف داشته باشند. به طور معمول منابع گیاهی مقادی بسیار کمتری از ویتامین B12 را تامین میکنند. از منابع غذایی غنی از ویتامین B12 میتوان به انواع گوشتهای قرمز وسفید، جگر و تا حدودی لبنیات اشاره کرد.
عدم مصرف کاهش دهنده های جذب آهن
برخی از مواد غذایی دارای ترکیباتی هستند که با آهن تشکیل کمپلکس داده و جذب آن را در خون کاهش میدهند. بنابراین دو راهکار در این زمینه باید در پیش گرفته شود. اول اینکه مصرف اینگونه مواد غذایی محدود شود و دوم اینکه در زمان مصرف مواد غذایی حاوی آهن و یا قرصهای آهن از مصرف اینگونه مواد غذایی خودداری شود. لبنیات (به دلیل وجود کلسیم)، غلات سبوس دار (وجود اسید فیتیک)، تخم مرغ و فیبرهای غذایی میتوانند جذب آهن را کاهش دهند. بنابراین باید تا حدود دو ساعت قبل و بعد از مصرف این مواد غذایی از خوردن فراوردههای سرشار از آهن خودداری شود.


استفاده از عوامل افزایش دهنده جذب آهن
اسید سیتریک و اسید آسکوریک (ویتامین ث)، اسید مالیک، اسید تارتاریک بهترین عوامل افزایش جذب آهن در بدن هستند. مواد غذایی مانند هویج، سیب زمینی، گوجه فرنگی، شلغم (سرشار از اسید مالیک و اسید تارتاریک)، پرتقال، لیموترش، گوجه فرنگی، فلفل سبز (سرشار از ویتامین ث) هستند.